| Bitumiczne płyty faliste
Materiał na dachy przyjazny wykonawcy i użytkownikowi.
Nowoczesna bitumiczna płyta falista jest materiałem coraz częściej stosowanym do krycia dachów. Decydują o tym jej zalety, a wśród nich zwłaszcza to, że:
- nie zawiera azbestu - jest bezpieczna dla zdrowia i środowiska;
- nie ulega korozji, nie łamie się, jest odporna na gnicie;
- jest łatwa w montażu - nie wymaga specjalistycznych narzędzi, czy szczególnych zdolności montującego;
- zapewnia doskonałą izolację termiczną.
Bitumiczne płyty faliste są lekkie, mocne i nadają się do stosowania jako pokrycie dachowe lub ścienne. Ten nowoczesny materiał wykonany jest z włókien organicznych nasyconych bitumem pod wpływem wysokiego ciśnienia i w wysokiej temperaturze. Podczas procesu pigmentacji płyty barwione są w masie i utwardzane żywicą, dzięki czemu stają się odporne na działanie promieni UV. Jednocześnie wyeliminowana jest groźba łuszczenia koloru na ich powierzchni co sprawia, że płyty takie, w porównaniu z tradycyjnie malowanymi pokryciami, nie wymagają konserwacji.
Ze względu na uniwersalność, bitumiczne płyty faliste nadają się do pokrywania nie tylko tradycyjnych dachów jedno- lub dwuspadowych, o nachyleniu połaci od 5 do 90 stopni, lecz również można je stosować w rozwiązaniach specjalistycznych. Płyty można wykorzystać do montowania na dachu o promieniu krzywizny od 5 do 9 m, dostosowując się do jego kształtu. Mogą też znaleźć zastosowanie jako pokład do dachówek ceramicznych i betonowych. Bitumiczne płyty faliste mogą być użyte nie tylko do naprawy, ale również jako tanie pokrycie starego dachu, którego usunięcie nie jest ekonomiczne. Jeden z systemów umożliwia montaż takich płyt na starych dachach pokrytych papą, płytą azbestowo-cementową lub blachą. Płytami można również kryć ściany.
Systemy pokryć dachowych z bitumicznych płyt falistych zawierają też cały szereg akcesoriów ułatwiających wykonanie pokrycia a także poprawiających estetykę. Znajdują się tutaj:
uszczelka wentylująca, którą montuje się do pierwszej łaty - nie utrudnia przepływu powietrza;
uszczelka wentylująca uszczelniająca fale na okapie i kalenicy, uniemożliwiając przedostawanie się piasku i kurzu do przestrzeni dachowej;
listwa okapowa, mająca zastosowanie jako element obróbki przy okapie w celu zmniejszenia wysięgu płyty ponad okap;
przezroczysta płyta PCV o parametrach identycznych jak bitumiczna płyta falista, zastosowanie której umożliwia dopływ naturalnego światła do znajdujących się bezpośrednio pod dachem pomieszczeń. Są one równie proste w montażu jak płyty bitumiczne.
Nowoczesne bitumiczne płyty faliste objęte są wieloletnią gwarancją, posiadają przy tym wszelkie niezbędne aprobaty techniczne. Dostępne są w kilku harmonizujących z otoczeniem kolorach.
Montaż pokrycia dachowego z bitumicznych płyt falistych
Nachylenie połaci a podparcie płyt
Niezbędne jest właściwe podparcie bitumicznych płyt falistych. W tym celu należy zacząć od właściwego określenia spadku dachu. Następnie można stwierdzić, czy potrzebne będzie zastosowanie łat oraz w jakiej odległości mają być ułożone krokwie.
Przy nachyleniu połaci od 5 do 10 stopni (9 - 18 %) stosujemy deskowanie pełne lub sklejkę wodoodporną (rys. nr 1). Zaleca się zakład wzdłużny na odległości 30 cm i zakład boczny równy dwóm falom.
Przy nachyleniu połaci od 10 do 15 stopni (18 - 27 %) stosujemy łaty w rozstawie co 45 cm i zakład wzdłużny płyty równy 20 cm oraz boczny równy jednej fali (rys. nr 2).
Przy nachyleniu przekraczającym 15 stopni (powyżej 27%) łaty mocujemy w rozstawie co 61 cm przy 17 cm zakładzie wzdłużnym i bocznym równym jednej fali rys. nr 3).
Montaż
Układanie płyt zaczynamy od dołu dachu w kierunku przeciwnym do przeważającego kierunku wiatru. Zaleca sie przesunięcie płyty w co drugim rzędzie o połowę - szerokość 5 fal (rys. nr 4).
Do mocowania używa się wyłącznie gwoździ z łebkami PCV lub SAFE TOP. Płyty przybija się co falę w miejscu zakładów wzdłużnych oraz na przemian w co drugą falę na łatach pośrednich. Wymagane jest użycie min. 20 gwoździ na jedną płytę (rys. nr 5), przy wymiarach płyty: 2,0 m x 0,95 m. Do konstrukcji stalowych bitumiczne płyty faliste mocuje się specjalnymi wkrętami (min. 9 szt./1 płytę, przybijając co trzecią falę).
Po zamontowaniu górnej płyty i łaty przymocowujemy deskę kalenicową w miejscu wynikającym z nachylenia dachu. Następnie mocujemy gąsior pamiętając o zakładzie i kierunku montażu. (rys. nr 6).
Opierzenie wiatrownicy możemy wykonać w dwojaki sposób:
- deskę czołową mocujemy równo z górą gotowego dachu z bitumicznych płyt falistych, z wierzchu układamy gąsior i przybijamy.
- wysuwamy krawędź płyty poza deskę czołową na szerokość połowy fali, naginamy i przybijamy (rys. nr 7).
Do uszczelnienia miejsca połączenia połaci dachowej ze ścianą boczną używamy samoprzylepnej taśmy bitumicznej lub stosujemy obróbki blacharskie. Do uszczelnienia miejsca połączenia połaci dachowej ze ścianą pionową stosujemy gotowe elementy wykańczające - opierzenie muru. Dla dodatkowej ochrony krawędzi można użyć taśmy bitumicznej.
Przy montażu okna dachowego (które zapewnia dopływ światła i właściwą wentylację nie pogarszając parametrów izoalcyjnych oraz spełnia rolę wyłazu dachowego) wycinamy w płycie otwór o odpowiednich wymiarach i przybijamy gwoździami w każdą falę. Sposób montażu kosza przedstawia rysunek (rys. nr 8). Musimy pamiętać, aby głębokość mierzona w pionie wynosiła 7,5 cm.
W przypadku sklepienia łukowego pokrywamy krzywiznę płytami ułożonymi z bocznym zakładem 2 fal i zakładem końcowym 30 cm.
Tnąc płyty na odcinki o długości 50 cm i montując je z zakładem 20 cm otrzymujemy ładnie wyglądającą linię cienia imitującą dachówki. (rys. nr 9).
Do cięcia płyt na żądany wymiar używa się ręcznej piły do drewna. W celu uniknięcia nierównych powierzchni cięcia, ostrze piły należy posmarować olejem. Dopuszczalne jest także stosowanie pił mechanicznych.
Błędy w montażu
Bitumiczne płyty faliste są łatwe w obróbce i proste w montażu, jednakże trzeba przestrzegać zasad dotyczących konstrukcji nośnej dachów oraz sposobu montowania.
Najczęściej popełnaine błędy podczas układania bitumicznych płyt falistych polegają na:
Zbyt małym rozstawie łat w stosunku do nachylenia połaci;
Użyciu niewystarczającej liczby gwoździ;
Braku przesunięcia w kolejnej warstwie o pół płyty;
Nieprawidłowej wentylacji połaci dachowej (zaleca się ułożenie pod płytami warstwy paroprzepuszczalnej folii dachowej).
Robert WięcekONDULINE Materiały Budowlane Sp. z o.o.Artykuł powstał przy współpracy z firmą: " |
Data wiadomości: 2002-05-19 | | Powrót do zestawienia
|
| |
